Een aantal maanden geleden ben ik weer begonnen met karate. Na jarenlang alleen maar aan de gewichten gehangen te hebben, is het zó lekker om weer eens een paar klappen en trappen uit de delen… KIIIYAAAA! Wat ik ook erg prettig vind, is de leraar ons continu wijst op de ‘Bunkai’, de toepassingen van de technieken. Bij veel karate scholen word er alleen maar naar de vorm gekeken: je staat een combinatie van arm- en beenbewegingen uit te voeren, alleen ‘omdat de oude meesters dat ook zo deden’. Niemand die zich afvraagt waarom je dat ook zo zou moeten doen. Terwijl het waarom zo belangrijk is.

Mar dat geldt natuurlijk niet alleen voor Karate. Ook in de sportschool worden er dingen gedaan, zonder enige aandacht voor het waarom. Zo zie ik regelmatig sporters op een Bosu bal balanceren, ‘omdat het zo goed  is’. Oké… Maar waarom dan? Ik zie regelmatig sporters met Kettlebells zwaaien, ‘omdat het zo goed is’. Ook nu weer: waarom dan?

Ik ben van mening dat je alles wat je doet, ook moet kunnen verantwoorden. Mocht je als sporter een nieuwe oefening uit willen proberen, vraag jezelf dan eerst eens af waarom die oefening de moeite waard zou zijn. En als je een trainer bent, die anderen bepaalde oefeningen voor moet schrijven, dan moet het woordje ‘waarom?’ continu als een Mantra door je hoofd zoemen.

Helaas moet ‘waarom’ het in de praktijk vaak afleggen tegen ‘nieuw’, ‘spectaculair’ en ‘zwaar’. De aanblik van die nieuwe, flitsende oefening of trainingsmethode is vaak genoeg om ons denkvermogen volledig uit te schakelen. En voor we er erg in hebben, lopen we op de meest bizarre manieren een gewicht door de lucht te slingeren terwijl we schuimbekkend ‘ONE MORE REP AAAARGHHH’ roepen. 

Oké, ik maak er nu een grappig stukje tekst van maar de ‘randomness’ waarmee we tegenwoordig lijken te trainen is alles behalve een goede ontwikkeling. Hoeveel sporters raken er wel niet onnodig geblesseerd, omdat ze dingen doen waar ze niet voor gemaakt zijn? Wat met een beetje nuchterheid en logisch nadenken voorkomen kan worden?

Als je een trainer bent, dan is het jouw verantwoordelijkheid om sporters gezond en blessurevrij te houden. Dat betekent dat je alles wat je zegt, doet en voorschrijft, moet kunnen verantwoorden. Als jij van mening bent dat een Squat de allerbeste oefening is, dan wil ik graag horen waarom dat zo is. Als je daar vervolgens geen antwoord op kunt geven, dan zou ik mijn mening maar eens herzien.

Oh, en ‘je gaat kapot’ en ‘je loopt daarna een week krom’ zijn geen goede argumenten.

Als je van plan bent een oefening uit te proberen of deze aan iemand mee te geven, begin dan met het waarom. Waarom zou je deze oefening willen doen? Sluit deze uberhaupt wel aan bij jouw doelstellingen? 

Maar dan ben je er nog niet bij. Want al zou de oefening aansluiten bij jouw doelstellingen, heb je dan wel de lichamelijke beheersing om hem goed uit te voeren? Heb je voldoende kracht en controle? Zijn er misschien oefeningen die hetzelfde doen, maar die minder lichamelijke beheersing vragen? Waarom zou je die niet proberen?

Ook al is trainen fysiek, er komt nog steeds het nodige denkwerk bij kijken. Staar je dus niet blind op de ‘vorm’, en kijk altijd naar het waarom. BANZAIII!