Er was een tijd dat je met gezondheidsklachten naar de huisarts ging. Raar idee hé? Tegenwoordig trek je zelf de diagnose gewoon van Google. Of je er nu behoefte aan hebt of niet: op televisie, in tijdschriften en via het internet krijg je iedere dag weer bakken aan informatie over je heen. En voor je het weet, ben je opeens je eigen diëtist of fitnessinstructeur. Kennis is macht, volgens het gezegde.

Je zou misschien denken dat veel van de sporters die bij mij terecht komen, geen flauw idee van fitness en voeding hebben. Maar niets is minder waar; vaak weten ze me precies te vertellen waarom krachttraining goed is voor de vetverbranding, en hoe hormonen invloed hebben op hun gewicht. Sommigen gaan zelfs gerust de discussie met me aan.

En ondanks hun kennis komen ze toch bij mij terecht. Waarom dan?

We worden 24 uur per dag gebombardeerd met informatie. Ook al zou je niets over fitness of voeding willen weten, je krijgt het toch wel mee via dat programma op televisie, of dat artikel in de krant. Informatie die vaak ook nog eens tegenstrijdig is; want Sonja Bakker zegt dit, maar dr. Frank zegt weer dat. De trainer in de krant zegt zus, de trainer op de televisie zegt weer zo.

Voor een leek is die ‘information overload’ behoorlijk overweldigend. Tenzij je het uit interesse zelf opzoekt. En veel serieuze sporters zijn altijd wel te porren voor nieuwe oefeningen, manieren van eten en trainingsmethodes.

Na een middagje speuren op het internet ben je dan ook zo vijftien nieuwe oefeningen, tien verschillende eetadviezen en zes verschillende trainingsschema’s (waaronder ‘mega massa in 5 weken’ en ‘six-pack beachbody’) rijker. Inspiratie genoeg, en succes verzekerd… Toch?

Maar dan de hamvraag: waar begin je? En zie daar het probleem. Want hoe meer opties, hoe kleiner de kans dat je er ook echt eentje uitkiest. En dan heb je die oefeningen en trainingen ook nog eens vrijwillig opgezocht. De Engelsen noemen dit ‘paralysis by analysis’, wat het gevolg is van die ‘information overload’ (mooie taal, dat Engels).

En dan heb je het dus over sporters die zelf al die informatie opzoeken. Dus niet over al die mensen die het helemaal niet willen weten, maar het toch ongevraagd via de media over zich heen gestort krijgen.

Of je al die informatie nu wel of niet zelf opzoekt: waarschijnlijk mis je de nodige know-how om de juist informatie eruit te kunnen filteren. En dat geeft ook niet… Er zijn namelijk ook genoeg trainers die daar moeite mee hebben. Het is ook vooral de manier waarop je deze info voorgeschotelt krijgt; alles is ‘nieuw’, ‘het beste’ of ‘revolutionair’.

Maar dergelijke (marketing)praatjes vullen zelden gaatjes. En je hoort ook zelden het hele verhaal: vaak haalt de schrijver van het artikel / blog / foldertje etc. de dingen eruit die jij graag wilt lezen, maar die binnen de algehele context weer een hele andere betekenis krijgen. Opeens blijken die exotische supplementen die je volgens de tijdschriften moet slikken, en die nieuwste trainingsmethodes die je volgens internet moet toepassen, helemaal niet zo doeltreffend.

Dus hoe kan je nu het beste die ‘information overload’ voorkomen? Hierbij een paar simpele tips:

-Stop met lezen / luisteren / kijken. Wanneer je aan een nieuw voedingsplan of trainingsschema begint, richt je daar dan volledig op. Dat wil zeggen: ga geen artikelen lezen of programma’s kijken over (andere) manieren van trainen en eten. En vraag ook niet aan anderen wat zij doen om in vorm te blijven. Neem jezelf voor om zeker 30 dagen je oog- en oorkleppen op te houden, en op geen enkel punt van je (voorgenomen) training / eetpatroon af te wijken.

-Focus op de grote lijnen, niet de kleine details. Veel mensen willen zo graag het ‘geheim’ voor een strakke buik / enorme biceps / onsterfelijkheid weten, dat ze zich blind staren op de kleinste onbeduidende dingen. Denk dan aan welke kruiden de stofwisseling verhogen, en hoe hard je tijdens je bicep curls in de dumbells moet knijpen.

‘Gek’ genoeg zijn dit vaak de mensen die al snel teveel eten, en redelijk weinig trainen. Het idee dat je wat kruiden door je rijst kunt mengen is voor hen veel aantrekkelijker dan het hele concept van minder eten. Dus, voor al die mensen: er zijn geen geheimen of tussenweggetjes. Stop dan ook met zoeken, en steek je energie in de geaccepteerde regels en principes!

-Neem pas iets aan, als je het verhaal erachter weet. Ik heb ooit eens iemand horen beweren dat je met trainen op een Bosu bal  ‘100 % van je spieren gebruikt’. De minder geïnformeerde sporter kan dit best een plausibel verhaal vinden. Dat je met trainen op een Bosu bal minder weerstand kunt gebruiken, en daarmee je spieren juist minder prikkelt… Dat is dan weer iets waar je niet snel bij stil staat.

Neem dergelijke adviezen en beweringen nooit zomaar aan, maar duik eerst een dieper in de materie. Het internet is in dit geval je beste vriend. Een site die naar mijn mening wel het aanraden waard is: http://www.personaltraininghaarlem.nl  😉

-Als iets stom klinkt, dan is het waarschijnlijk ook stom. Als ik je vertel dat het snuiven van vermalen wasknijpers een positieve uitwerking op je verbranding heeft, dan denk je waarschijnlijk dat ik niet helemaal goed ben. Totdat ik er een mooie (uit mijn duim gezogen) ‘wetenschappelijke onderbouwing’ achteraan gooi, dan is er best kans dat iemand toch eens zijn wasknijpers in de blender mikt. Kortom: niets mis met vertrouwen op je intuitie! Klinkt iets te mooi (of stom) om waar te zijn, dan is dat zeer waarschijnlijk ook zo.

 

En hoe beter deze blog af te sluiten dan met iets voor de M.I.B. fans?