Spierpijn voor dummies

Sommige dingen moet je blijven benadrukken, anders worden ze net zo gemakkelijk weer vergeten. Zo is het onderwerp ‘spierpijn’ weleens op dit blog langsgekomen, maar dan lees of hoor ik toch weer iets wat me triggert er opnieuw wat over te zeggen. Spierpijn is zo’n simpel gegeven, maar toch lijkt de gemiddelde sporter er maar weinig van te begrijpen. Tijd voor de nodige educatie…

Waar wij als trainers en sporters heel snel vanaf moeten, is de lompe opvatting dat spierpijn het resultaat van een ‘goede training’ is. Het zegt namelijk NIETS over de kwaliteit van je training. En hoe fijn je het zeurende gevoel ook mag vinden, of hoe graag je als trainer ook de bijnaam ‘beul’ wilt verdienen: spierpijn is een uiting van beschadiging en overbelasting. Zolang die pijn en overgevoeligheid in je lichaam zit, ben je nog niet volledig hersteld en ook niet in staat om weer voor de volle 100 procent te trainen!

Maar dat wisten de trouwe lezers van mijn blog waarschijnlijk al. Zo nu en dan wat spierpijn is ook helemaal niet erg; ben je net aan een nieuw trainingsschema begonnen, dan zal je dat de eerste week ook wel voelen. Prima, niets mis mee, maar het moet geen streven worden om iedere training je lichaam tot het punt van drie dagen krom lopen af te breken.

Tot zover de preek, door naar de ‘feitjes en weetjes’. In tegenstelling tot wat veel mensen denken, valt spierpijn NIET te wijten aan de ophoping van afvalstoffen, zoals melkzuur. Die afvalstoffen zijn een uur na het trainen alweer uit je systeem. Nu zijn er nogal wat sportmasseurs die klanten ‘lokken’ met het mooie verhaal dat een massage na het sporten die afvalstoffen af zouden voeren. Wel, houd het geld maar in je zak, want daar heeft je lichaam helemaal geen masseur voor nodig.

Spierpijn is een beschadiging van de spiervezels. En die beschadiging heb je weer te danken aan lichamelijke belasting waar je lichaam niet aan gewend is, zoals een zware training. Om iets specifieker over die ‘beschadiging’ te zijn: het gaat hier om minuscule scheurtjes van de spieren. Nu zal je met iedere vorm van training je spieren beschadigen, maar in het geval van spierpijn ben je gewoon iets te hard van stapel gelopen.

Die scheurtjes, die dus indirect verantwoordelijk zijn voor spierpijn, ontstaan vooral tijdens het ‘eccentrische’ gedeelte van de oefening. Het gedeelte van de oefening waarbij je terug gaat naar de startpositie, in gewoon Nederlands; bij bankdrukken zou dit het laten zakken van de stang naar je borst zijn, bij optrekken het laten zakken van je lichaam. Nu is er een klassieke regel die zegt dat het eccentrische gedeelte van een oefening zo’n 3 tot 5 seconden zou moeten duren, maar ben je wat gevoeliger voor spierpijn, dan is 1, hoogstens 2 seconden een betere optie. Mits je dat gewicht maar met controle laat zakken.

Om dan af te sluiten met het antwoord op een veelgehoorde vraag: kan je trainen met (lichte) spierpijn? Mijn advies: zolang je spierpijn hebt, zijn die spieren nog in een herstelfase, en die wil je uiteraard niet ontregelen met een nieuwe training. Wacht tot de spierpijn helemaal over is (denk niet je dat je wel door de laatste lichtste pijntjes heen kunt rammen), en neem ook de volgende dag rust. Zo begin je volledig hersteld weer aan een nieuwe training. Succes, en ga er maar vanuit dat ik de bovenstaande informatie wel vaker zal herhalen 🙂 

Comments
  • jody

    he he eindelijk goed en
    he he eindelijk goed en simpel advies en idd blijf doorgaan met het doorgeven hiervan….

    nu kan ik tenminste met een gerust hart genieten van een avondje rust (zonder training) met spierpijn.