Fighting Fit: training voor vechtsporten en MMA

Eerst even een welgemeend ‘sorry!’ voor het recentelijke gebrek aan nieuwe schrijfsels. Door allerlei nieuwe ontwikkelingen op zakelijk gebied, waar jullie de komende weken nog meer over zullen horen (echt waar!) ben ik de afgelopen tijd bijna niet meer aan mijn blog toe gekomen. Maar ik ben er weer! Klaar om in de ring te stappen voor een confrontatie met het immer populaire ‘martial arts conditioning’. Specifieke training voor vechtsporters, het is bijna net zo populair als de vechtsporten zelf. Maar of het ook wel zo goed is?

 Hoewel ik me momenteel eigenlijk alleen nog maar richt op ‘de gewone mens’ die een fysieke doelstelling heeft (slank, strak, gespierd, dat soort dingen), en dit onderwerp veel van mijn lezers niet per sé aan zal spreken, draag ik sportspecifieke training voor vechtsporters nog altijd een warm hartje toe. Niet alleen door mijn eigen ervaringen met vechtsporten, maar vooral omdat het reuze interessant en uitdagend is om zo’n allround atleet te trainen. Vechtsporten zoals Judo, Taekwondo of het nu zo populaire Mixed Martial Arts zijn een unieke combinatie van allerlei mooie lichamelijke eigenschappen, zoals explosiviteit, flexibiliteit en uithoudingsvermogen.

Misschien komt het door de hype die nu rond het hele MMA / UFC gebeuren lijkt te hangen, maar je ziet ook steeds meer door vechtsport geinspireerde trainingsvormen opduiken. Net zoals (personal) trainers die zich op al dan niet professionele vechtsporters richten. Google maar eens op ‘combat (of MMA) conditioning’, en je ziet hoeveel aanbod er is. En ik begrijp heel goed dat je als trainer je op deze atleten wilt richten, puur omdat het zo veelzijdig en uitdagend is.

Maar daar zit helaas ook het probleem. Omdat een vechtsporter zoveel verschillende lichamelijke eigenschappen dient te trainen, lijken ze gemaakt te ziijn voor uitzinnige circuits, Crossfit workouts en Bootcamps. Precies die zaken waar trainers anno 2012 helemaal wild van worden. Daarnaast hebben veel vechtsporters een ‘die hard’ instelling, waardoor ze vaak alles kunnen en zullen geven tijdens die trainingen. Zelfs tot kotsen aan toe.

Tja, waar te beginnen? Naar mijn bescheiden mening gaan we met het hele ‘conditioning’ al de mist in. Dat een vechtsporter zoveel verschillende dingen van zijn of haar lichaam vraagt, wil niet zeggen dat zijn of haar specifieke training altijd maar een Crossfit-achtige cocktail van conditie, kracht, explosiviteit enzovoort moet zijn. Helaas lijken zowel trainers als de vechtsporters zelf dat nog wel vaak te denken.

Zou een vechtsporter bijv. zijn of haar explosiviteit willen verbeteren, dan moet dat niet via conditioneel zware circuittraining worden gedaan. Niet dat je explosieve oefeningen niet in een circuit kan verwerken; als je wilt leren om beter met je kracht en explosiviteit om te kunnen gaan terwijl je vermoeid bent, dan is een circuit of Tabata een prima trainingsvorm. Maar je explosiviteit echt verbeteren, zodat je echt harder en sneller kunt stoten en trappen, is bijna onmogelijk als je die oefeningen continu vermoeid en verzuurd af moet werken. Helaas blijven veel trainers en vechtsporters altijd maar hangen in die circuits, zelfs als heeft die conditie niet eens de prioriteit!

Met dat gezegd hebbende: de vechtsporten zelf zijn nog altijd de beste conditietraining. Als een bokser snel vermoeid raakt, dan zou ik hem in de eerste plaats meer laten boksen, en niet altijd maar weer sprintjes of TRX + Kettlebell circuitjes af laten werken. Die TRX en Kettlebells gebruiken we buiten de ring, om aan zijn explosiviteit of spiermassa te werken. Het is typisch dat de vechtsporten altijd worden aangeprezen als conditietraining, maar als een vechtsporter uiteindelijk zijn conditie moet verbeteren dan doen we dat liever met exotische, Youtube waardige krachtoefeningen?

Zoals ik al aangaf, hebben veel vechtsporters de wil om zichzelf tot het uiterste te pushen. Dat is aan de ene kant een mentaliteit die veel meer sporters zouden moeten hebben, maar aan de andere kant ook iets waar ze vaak mee de mist in gaan. Een vechtsporter moet tijdens sparring of wedstrijden al incasseren en pijn verbijten. Het is volstrekt onnodig om tijdens een (kracht)training nog een keer die pijngrens op te zoeken, of er tot kotsen aan toe overheen te gaan, puur omdat een vechtsporter dat kan. Dit heeft niets meer met verantwoord, efficiënt en effectief trainen te maken, of het nu om een amateur of professional gaat.

mma

Het is misschien niet het meest spectaculaire aspect van sportspecifieke training, maar blessurepreventie en herstel is voor iedere atleet van belang. Helaas komen die atleten daar pas achter als ze eenmaal bij de sportfysio zitten. Gelukkig hoef je geen sportfysio te zijn om over blessurepreventie en herstel mee te kunnen praten; met de juiste kennis van functionele anatomie, een goede movement screening en het gezonde besef dat een overkill aan slopende training een atleet echt niet beter maakt kom je al een heel eind.

I said it before, and i’ll say it again: train niet om stuk te gaan, maar om beter te worden. Hoe fantastisch je die slopende, conditioneel zware Crossfit-achtige trainingen ook mag vinden. Ik durf zelfs te zeggen dat je als vechtsporter je vooral niet met sportspecifieke (kracht)training bezig moet houden. Hetzelfde voor vechtsporters die iets met Personal Training of fitnessbegeleiding doen. Het klinkt hard, maar als het zo in je systeem zit om altijd maar tot het gaatje te gaan en zoveel van je lichaam te vragen, dan ben je zelden nuchter of terughoudend genoeg om jezelf of anderen (die hetzelfde doen als jij) verantwoord en goed te trainen!

En echt waar, ik geloof het meteen als een trainer zegt dat hij of zij een vechtsporter op sterke en zwakke punten analyseert. Maar wat gebeurd er vanaf daar? Dat wil zeggen, hoe ga je als trainer die sterke punten uitbouwen en die zwakke punten verbeteren? Hopelijk niet met een nadruk op conditie en een eindeloze meer-harder-zwaarder instelling. Als je eenmaal een zwak punt hebt ontdekt, zoek dan uit hoe je daar het beste aan kan werken. Moet een vechtsporter explosiever worden, kijk dan naar wat de sportwetenschap daar over te melden heeft. Iets wat veel trainers en vechtsporters helaas veel te weining. Als je die sportwetenschap objectief, zonder roze conditioning-bril gaat bekijken, dan kom je er snel genoeg achter dat je niet zomaar iedere lichamelijke vaardigheid in een circuit, Tabata of Crossfit training kan verwerken.

Voor wat het waard is: ik heb ooit een opleiding tot ‘Mixed Martial Arts Conditioning Coach’ gevolgd. Op papier een leuke opleiding, met uitleg over Kettlebells, de TRX, een stukje functionele anatomie en blessurepreventie, mentale training en dat soort dingen. Helaas ging ook deze opleiding voorbij aan het punt wat ik hierboven al maakte: veel trainers weten net niet genoeg, en hebben toch nog teveel de ‘conditioning’ mentaliteit om vechtsporters echt op topniveau te kunnen begeleiden. De opleiding was net even te oppervlakkig en net even te simpel om er echt wat van op te kunnen steken. Leuk als je recreanten op een ‘MMA manier’ wilt trainen, maar waardeloos als je een atleet echt naar een hoger niveau moet tillen.

Speciaal voor die trainers en sporters die meer willen weten over goed doordachte vechtsportspecifieke training, heb ik even een paar goede ‘resources’ opgezocht. Dit zijn trainers die zich duidelijk uitspreken tegen de ondoordachte overkill aan ‘conditioning’, maar tegelijkertijd wel de grootste namen in de vechtsporten trainen. Zo kom je via http://www.adrenalineperformancecenter.com bij Jonathan Chaimberg, de kracht- en conditietrainer van o.a. UFC kampioenen Rashad Evans en Georges St-Pierre.

Via http://www.trainingforwarriors.com kom je bij Martin Rooney, schrijver van meerdere fantastische boeken over vechtsportspecifieke training en misschien wel de bekendste autoriteit op dit gebied. Ook Chad Waterbury, te vinden via http://www.chadwaterbury.com, heeft als trainer van o.a. Rolek Gracie heel wat zinnigs over dit onderwerp te melden. Waterbury zijn aanpak is gebaseerd op neurofysiologie, wat het soms een beetje vreemd, maar wel ‘lekker’ maakt. Mocht dit onderwerp je interesse hebben, dan zijn de bovenstaande links de moeite van het checken meer dan waard. En mocht je met vragen over dit onderwerp zitten, dan hoor ik het graag. Train hard, maar verstandig!

Showing 2 comments
  • Hester

    Wat vind je van Tapout?
    Wat vind je van Tapout?

  • Robin van Tintelen

    He Hester, wat bedoel je met
    He Hester, wat bedoel je met Tapout?